Arbeidsmarkthervorming goedgekeurd in Italië

De arbeidsmarkthervorming is een feit. Premier Monti heeft een extra wapen op zak om op de Europese top van vandaag Merkel & Co te tonen dat zijn beleid niet beperkt blijft tot het op orde zetten van de Italiaanse boekhouding.

De steun aan Monti brokkelt echter verder af. Een deel van de Partito della Libertà (Partij van de Vrijheid), de partij van voormalig premier Silvio Berlusconi, heeft zich onthouden, tegengestemd of was (bewust) afwezig tijdens de stemming. Slechts 122 van de in totaal 209 parlementsleden van de PDL hebben hun ja stem gegeven aan de hervorming. Tekenend was dat ook Berlusconi zelf niet aanwezig was tijdens de stemming.

De kritiek wordt vooral gericht aan het adres van de minister van Werk, Elsa Fornero. Zeker na haar interview in de Wall Street Journal van eerder deze week, waar ze stelde dat er niet zoiets bestaan als recht op werk, maar dat de werknemer zijn plaats op de arbeidsmarkt moet verdienen.

«We’re trying to protect individuals not their jobs. People’s attitudes have to change. Work isn’t a right; it has to be earned, including through sacrifice» (Elsa Fornero, interview met de Wall Street Journal)

Woorden die ze nadien in de Italiaanse pers heeft verduidelijkt, maar het kwaad was geschied. De separatistische Lega Nord en de kleine centrumlinkse partij Italia dei Valori (het Italië van de Waarden) van voormalig procureur Antionio di Pietro hebben ondertussen een motie van wantrouwen ingediend tegen Elsa Fornero. Op 4 juli wordt daar over gestemd in het parlement. Premier Monti heeft zijn vertrouwen in de minister bevestigt, maar het is uitkijken hoeveel parlementsleden van de PDL meestemmen met de motie.

Minstens 15 dodelijke slachtoffers bij nieuwe aardbeving Italië

Rome - De aarde blijft beven in Italië. Omstreeks 9.03 werd heel Noord-Italië opgeschrikt door een nieuwe aardbeving. Volgens het Europese aardbevingsinstituut EMSC gaat het om een schok van 5.7 op schaal van Richter met epicentrum in de provincië van Modena, op slecht 20km van de vorige zware aardbeving van 20 mei (6.0 schaal van Richter). De schok was voelbaar in Turijn, Milaan, Bologna, Bolzano, Padova, Firenze en zelfs over de grens met Oostenrijk. Communicatie met het zwaarst getroffen gebied verloopt moeilijk. Het GSM netwerk is overbelast en de autoriteiten vragen iedereen om zijn WIFI-netwerk open te stellen. In Finale Emilia, het zwaarst getroffen gebied bij de vorige aardbeving, zijn opnieuw gebouwen (verder) ingestort. Ondertussen zijn er ook verschillende naschokken gevoeld in de regio. Rond 13 werden in 5 minuten tijd maar liefst 3 zware naschokken van meer dan 5 op de schaal van richter gevoeld. Met opnieuw schade aan huizen, kerken en andere gebouwen.

Voorlopig loopt de balans op tot 15 dodelijke slachtoffers volgens de Civiele bescherming. Het gaat onder andere om arbeiders die bezig waren herstellingen uit te voeren in bedrijven die getroffen waren door de vorige aardbeving. Verder wordt bevestigd dat ook heel wat andere gebouwen, die bij de vorige beving (nauwelijks) gespaard waren gebleven, deze keer wel zijn ingestort. Onder andere de Duomo van Mirandolo en het kasteel van Finale Emilia, waar 9 dagen geleden het epicentrum van de beving lag, zijn deze keer niet gespaard gebleven. Maar ook honderden kilometers van het epicentrum in Padua en Venetië is er beperkte schade. Heel wat bedrijven en scholen zijn uit voorzorg geëvacueerd. Vele scholen in de regio blijven ook morgen en overmorgen dicht. Na een half uur alle verkeer in Noord-Italië te hebben stilgelegd om controles uit te voeren, hernemen de treinen met heel wat vertraging hun voorziene traject, maar hun snelheid blijft beperkt tot 100km per uur.

Minister van werk, Elsa Fornero, stelt zich ondertussen ernstige vragen bij het gemak waarmee sommige gebouwen in de regio instorten bij een aardbeving.

Bij de aardbeving van 20 mei waren 6 dodelijke slachtoffers en er zijn nog steeds 7000 mensen die de nacht doorbrengen in tentenkampen, sportzalen, culturele centra en zelfs in hun auto. Sinds dan zijn er zo’n 300 kleine(re) naschoken geweest. Opnieuw volgens het Europese aardbevingsinstituut was deze aardbeving te krachtig om van een naschok te kunnen spreken.

Italiaanse anarchisten dreigen met sabotage Olympische spelen

De Italiaanse groepering FAI – Federazione Anarchica Informale – heeft de verantwoordelijkheid opgeëist voor de sabotage van het spoorwegverkeer in Bristol vorige dinsdag. De opeising werd vrijdag gepubliceerd op de anarchistische website 325.nostate. Dat meldt de Britse krant Mail on Sunday vandaag en wordt overgenomen door een aantal Italiaanse media. Eerder dit jaar, op 11 april, zou de organisatie ook een politieantenne beschadigd hebben in diezelfde stad.

“(we) vinden de Olympische Spelen 2012, met het daaruit voortvloeiend spektakel van rijkdom (terwijl vele anderen worstelen om zichzelf en hun families eten te kunnen geven), schadelijke ontwikkelingen en de politiestaat, zelfs aanstootgevend …. we zullen ons niet inhouden om guerrilla-activiteiten te gebruiken…. we willen geen rijke toeristen treffen, wij willen een burgeroorlog ontketen.” (Quote opeising FAI op site 325.notate)

Volgens de Mail on Sunday zijn de Britse veiligheidsdiensten, met een budget van 1 miljard (€ 1,25 miljard) enkel en alleen voor de Olympische Spelen, vooral voorbereid op het voorkomen van een terroristischeche aanslag op grote schaal (type Al-Qaeda), maar veel minder sabotageage op kleine(re) schaal.

De FAI heeft in Italië de verantwoordelijkheid opgeëist voor de aanslag op Roberto Adinolfi, algemeen directeur van Ansalda Nucleare, een bedrijf dat derde generatie kernreactors produceert. De man werd begin mei in de knie geschoten; een techniek die frequent werd gebruikt door de Rode Brigades tijdens “gli anni di piombo” (de jaren van lood); een periode gekenmerkt door een golf van terrorisme in Italië (1960 – begin jaren 80). Diezelfde Brigate Rosse hebben deze week brieven gestuurd naar verschillende krantenredacties; brieven waarin ze oproepen tot een hernieuwde strijd en het begin van een revolutie aankondigen.

Giorgio Piccirillo, directeur van de Italiaanse geheime diensten, waarschuwt ondertussen voor nieuwe aanslagen door anarchisten in Italië. Maar mogelijk willen deze groeperingen dus de internationale aandacht voor de Olympische Spelen gebruiken om ook hun strijd meer onder de aandacht te brengen.

Italiaanse politieke mentaliteit

Eén zin van De Standaard is voldoende om de politieke mentaliteit in Italië te begrijpen:

“Door zijn zwakke aanpak van de economische crisis – en dus niet door de vele schandalen – werd de positie van de Italiaanse premier Silvio Berlusconi onhoudbaar.”

Fraude, seks met minderjarige escortmeisjes, banden met de maffia, beledigingen aan het adres van vrouwen en homo’s… maakt allemaal niet uit. Pas als de Italiaan het voelt in zijn portemonnee, dan verlies je zijn stem.

Italiaanse wanhoop

“Ik ga, voor ik mijn kind ten laste word en ik moet gaan zoeken tussen het afval.” Zo nam gisteren een gepensioneerde Griek afscheid van de wereld vlak voor hij zichzelf het leven ontnam op het plein voor het Griekse parlement. De economische crisis zet de ene mens aan tot creativiteit om de eindjes aan elkaar te knopen, om te overleven. Anderen zien een wanhoopsdaad als enige uitweg. Niet alleen in het zwaar getroffen Griekenland, maar ook in Italië.

Een 78 jarige vrouw die haar pensioen ziet dalen van 800 naar 600 euro, een 59 jarige ondernemer overladen met schuld, omdat hij al zijn werknemers moet ontslaan… Milaan, Roma, Bologna, Verona, Rome, Silicië… Berichtgeving over wanhoopsdaden omwille van de crisis komen deze week van over het hele Italiaanse land.

Zware woorden in het parlement

Volgens Antonio Di Pietro, van de oppositiepartij Italia Dei Valori (het Italië van de Waarden), wegen deze zelfmoorden op het geweten van de regering Monti. Quasi exact dezelfde woorden uitte een vriend van een 56 jarige ondernemer die zich vlak voordien van het leven beroofde. Premier Mario Monti onthoudt zich voorlopig van alle commentaar.

Wereldvreemd

Een economisch crisis die de fundamenten van een land doet daveren; dat is wat de Grieken op dit moment meemaken. De lagere klassen kunnen de eindjes niet meer aan elkaar knopen, maar de regering heeft blijkbaar elke band met de realiteit verloren. Terwijl vandaag kranten berichten over Grieken die geen andere keus hebben dan in een vuilnisbak eten te zoeken, bereikt de Griekse wereldvreemdheid van de politici een triest hoogtepunt:

 ”De Griekse regering schrapt banen en bespaart op de sociale zekerheid. Dinsdag onderhandelt minister van Defensie Avramopoulos met de VS over de aankoop van vierhonderd tanks. De transportkosten alleen lopen op tot 10 miljoen euro.”             (bron: De Morgen)

Mijn rechtvaardigheidsgevoel weet zich even geen raad meer. Zucht.

Spanningen tussen Monti en regeringspartijen

De hervorming van artikel 18 van de arbeidswetgeving is een zware dobber voor de regering van Mario Monti. Deze hervorming moet werkgevers toelaten makkelijker personeel te ontslaan én – zo luidt de redenering – op die manier ook de schrik wegnemen om nieuwe (jonge) mensen aan te nemen. Monti komt hiermee echter zwaar in botsing met de vakbonden en op die manier ook met de linkse Partito Democratico, die als vanouds hier een groot deel van haar kiespubliek haalt.

Spanningen tussen regering en partijen waren er al vanaf dag één, maar Monti heeft gisteren olie op het vuur gegooid met de uitspraak dat de regering op steun kan rekenen bij de bevolking, de partijen niet. Nu de man in de straat sinds deze week extra taksen op zijn loonbrief ziet staan, is de steun voor de regering evenwel tanende. In juni wordt ook nog eens een nieuwe woningtaks ingevoerd en in oktober een nieuwe verhoging van de BTW op luxeartikelen. En dan zou de grote angst van Bersani, politiek secretaris van de Partito Democratico wel eens uit kunnen komen. Dat de Italianen beginnen te denken dat het nog zo slecht niet was onder Berlusconi…

De Italiaanse premier is deze week op rondtoer in in Azië en roept de meerderheidspartijen op tot verantwoordelijkheid. Ook de Europese Unie vraagt dat Italië snel deze wetgeving aanneemt en toepast. Monti denkt dan ook opnieuw aan een vertrouwensstemming in het parlement om te vermijden dat de partijen amendementen indienen en de hervorming uitholen. Kortom, het wordt (opnieuw) een beslissende week voor Monti en zijn regering.